نامهاى اين سوره معروف اين است كه اين سوره در مكه نازل شده است . بعضى از مفسران هيچيك از آيات آن را استثناء نكرده‌اند ، ولى بعضى ديگر آيه 18 تا 20 را « مدنى » مىدانند ، و معتقدند اين سه آيه در مدينه نازل شده ، در حالى كه هيچ قرينه و نشانه اى در اين آيات از مدنى بودن به چشم نمىخورد . نام اين سوره در بعضى از روايات و در لسان مشهور مفسران « سوره سجده » يا « الم سجده » است ، و گاه براى مشخص ساختن آن از سوره حم سجده آن را به نام « سجده لقمان » مىخوانند ، چرا كه بعد از سوره لقمان قرار گرفته . در بعضى از روايات نيز از آن به الم تنزيل ياد شده . « فخر رازى » و « آلوسى » نيز نام سوره « مضاجع » را از جمله نامهاى آن ذكر كرده‌اند ( به تناسب آيه 16 اين سوره تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ . . . ) . فضيلت تلاوت سوره سجده در حديثى از پيامبر گرامى اسلام ص چنين آمده است : من قرأ الم تنزيل و تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِه الْمُلْكُ ) * ، فكانما احيا ليلة القدر ! : « كسى كه سوره » الم تنزيل « و » تبارك « را بخواند مانند آن است كه شب قدر را احيا گرفته باشد ( 1 ) . در حديث ديگرى از امام جعفر بن محمد الصادق ع چنين نقل شده : من قرأ سوره السجدة فى كل ليلة جمعه اعطاه اللَّه كتابه بيمينه ، و لم يحاسبه بما كان منه ، و كان من رفقاء محمد ( ص ) و أهل بيته : « هر كس سوره سجده را در

--> ( 1 ) مجمع البيان جلد هشتم صفحه 324 .